Vatnsneshringurinn

Vatnsnesiš er eitt stórbrotnasta landsvęšiš ķ sveitarfélaginu og akstur ķ kringum žaš vinsęll sunnudagsbķltśr hjį ķbśum Hśnažings, gestum žeirra og öšrum feršalöngum. Margt stórbrotiš er aš sjį nęrri veginum hvort sem žaš er śt frį sögulegum atburšum eša nįttśrufarslegum žįttum. Įkvešiš var aš sżna Veraldarvinum žessa merku leiš en Veraldarvinir eru sjįlbošališasamtök sem dvelja um žessar mundir ķ sżslunni,  

Lagt var af staš frį Hvammstanga ķ tveimur bifreišum, vinnuskólabķlnum og žessu ferlķki.

Viš keyršum sem leiš lį sušur aš žjóšvegi eitt og snérum stżrinu til vinstri žegar komiš var aš gatnamótunum. Į vinstri hönd kom Lķnakradalur ķ ljós og svo Mišfjaršarvatn į hęgri hönd. Ef vešriš hefši ekki veriš svona leišinlegt, skżjaš, rok og raki, žį hefšum viš örugglega getaš séš inn til heiša og jökla.  Rétt austan Mišfjaršarvatns eru vegamót žar sem žjóšvegur eitt og Vatnsnesvegur mętast. Margt er aš sjį į leišinni, s.s. borgarvirki, Vesturhópsvatn, Sigrķšarstašarvatn og forn höfšuból, en viš įkvįšum aš stöšva bifreišarnar ekki fyrr en komiš vęri aš hinum merka Hvķtserk, klettadranga sem stendur ķ botni Hśnaflóa.

Hvķtserkur stendur tignalega viš ströndina um 15 metra upp śr sjónum.

Žessi brimsorfni blįgrżtis hraundrangur sést ekki frį vatnsnesvegi en stuttur afleggjari  er į bķlaplan fyrir nešan og žašan um 200 metra göngustķgur nišur ķ fjöruna. Gömul žjóšsaga segir aš Hvķtserkur hafi veriš tröll er bjó noršur į Ströndum og hafi ętlaš aš mölva klukku į Žingeyrum sem fór ķ taugarnar į honum, en hafi dagaš žarna uppi ķ flęšarmįlinu. Merking oršsins hvķtserkur er ‘hvķtur kyrtill (ermalaus eša ermastuttur)’. Hvķtserkur sem örnefni er notaš um eitthvaš sem lķkist slķku fati. Nokkrar fuglategundir verpa ķ žverhnķpinu og nešan žess, einkum skarfur, eins og sést į fugladritinu.  

Gott var aš hvķla lśin bein upp viš klettavegginn ķ fjörunni.

Žótt aš vešriš hafi ekki leikiš viš okkur žennan dag var feršin engu aš sķšur frįbęr enda veršur upplifunin meš allt öšrum hętti žegar stórskorin nįttśran blandast saman viš óblķša vešrįttu. Nęsti viškomustašur okkar er Hindisvķk sem er nyrst į Vatnsnesi. Žar er góš höfn frį nįttśrunnar hendi og frišlżst selalįtur. Žvķ mišur vorum viš ekki svo gęfusöm aš sjį seli ķ žessari heimsók en algengt er aš sjį mikiš af honum į skerjunum og viš ströndina ķ Hindisvķk   Ķ góšu vešri er śtsżni héšan yfir nįnast allt Strandasżslu allt innan śr Hrśtafirši og noršur til Hornstranda. Žaš mun vera stórkostlegt aš vera ķ Hindisvķk aš sumri og horfa į sólarupprįsina.

Hindisvķk į Vatnsnesi.

Viš gengum vešurbarinn frį bķlunum og nišur ķ vķkina. Žarnar eru nokkrir hśskofar sem verulega eru farnir aš lįta į sjį og óvķst hvé lengi muni standa enn ef ekkert veršur aš gert. Žessar beygšu hśs og kofatóftir auka enn į upplifunina ķ rokinu. Veraldarvinir voru aš vonum vonsviknir aš sjį hvergi selaskinn svamla eša liggja afvelta žvķ óvķst er hvort. žau eigi eftir aš stķga fęti hér aftur. Žeim fannst samt umhverfiš tignarlegt og athyglisvert aš ganga um žetta eyšižorp.

Björgvin bķlstjóri ferlķkisins ók af mikilli festu eftir malarveginum og sagši feršalöngum frį athyglisveršum stöšum į leišinni.

Įfram lį leišin og ekiš var framhjį hinum Tjörn, hinu forna prestsetri, og Illugastöšum žar sem Natan Ketilsson bjó. Natna var mešal fórnarlamba ķ hinum svoköllušu Illugastašamoršum. Fyrir žaš voru žau Agnes Magnśsdóttir og Frišrik Siguršsson tekin af lķfi įriš 1830 og voru žaš jafnframt sķšustu aftökur į Ķslandi. Mörg bęjarstęšin sem viš keyršum framhjį eru nś ķ eyši eša ašeins notuš sem frķstundarhśs. Eftir žvķ sem leiš į feršina var landslagiš į stórskornara žvķ į vestanveršu Vatnsnesi mį finna ótal klettaborgir meš hinum einstöku kynjamyndum. Viš keyršum framhjį Stapavatni sem er ķ hvarfi frį veginum og stöšvušum ökutękin nęst viš Hamarsbśš.

Hópmyndataka viš Hamarsbśš.

Ķ Hamarsbśš bjóša Hśsfreyjurnar į Vatnsnesi gestum įrlega ķ stórglęsilegt fjöruhlašborš. Mešal rétta žar mį nefna signa grįsleppu, saušakjöt, sśran hval, svartfugl og heymagert skyr. Fjöruhlašboršiš hefur skapaš sér sértöšu į landsvķsu enda er žar višhaldiš gamalli matarhefši og bošiš upp į ašra žjóšlega skemmtun, s.s. böglauppboš og fjöldasöng. Hér stoppušum viš stutt viš, nokkrir brugšu sér į snyrtinguna sem er ķ litlum kofa viš žjónustuhśsiš mešan ašrir teygšu śr sér. Žegar hér var komiš var rokkiš oršiš nokkuš mikiš og erfitt aš ganga um meš óbrenglaša hįrgreišslu. Hluti hópsins stillti sér upp til myndartöku og nokkrir hlupu yfir aš Hamarsréttinni til aš berja hana augum og taka myndir.

Harmarsréttin er glęsilega innrömmuš klettabeltum žar sem hśn stendur viš sjįvarmįliš.

Gaman er aš heimsękja Hamarsréttir į haustin žegar réttaš er. Žį fyllist žar allt af ullarfé og mannfólki meš tilheyrandi glaum og gleši. Reyndar hafa einstaka saušir reynt aš öšlast frelsi frį umstanginu meš žvķ aš stinga sér til sunds frį fjörunni. Stefnan hefur žį gjarnan veriš tekin vestur į strandir en ekki er vitaš til aš neinn hafi komist į leišarenda yfir Hśnaflóa. Žaš sem er hvaš bagalegast viš aš skoša Hamarsréttina eru blessašar krķurnar. Žarna eiga žęr heimili og lįta dólgslega viš hvern žann sem gengur um réttina óbošinn. Nęsta var ekiš aš bęnum Skarši.

Ķ fjörunni fyrir nešan bęinn Skarš er žessi heita uppspretta virkuš.

Viš lögšum bķlnum viš bęinn en hann er nś einungis notašur sem frķstundarhśs. Žar fyrir nešan veginn er prķla (tröppur) yfir giršingu og yfir hana fórum viš. Į prķluni var skylti žar sem stóš aš grašhestur vęri fyrir innan giršinguna. Hestinn sįum viš hvergi en röltum žess ķ staš nišur žśfnakollana ķ įtt aš fjörunni. Leišin er erfiš yfirferšar og sķšasti spottinn liggur nišur mjög bratta grasivaxna brekku. Nišri ķ fjörunni sést steinsteyptan kofa žar sem heit uppspretta er virkjuš. Ekki er heiglum hent aš fara nišur brekkuna įn žess aš nota til žess fjóra fętur en žangaš fórum viš flest öll nišur. Į góšum degi og į réttum tķma dags er hęgt aš baša sig ķ heitu vatninu ķ fjörunni.

Vešurbarnir feršalangar, Arnar Birgir og Alenya Elia.

Greinilegt var aš viš vorum hvorki į góšum degi né į réttum tķma žvķ ķskalt brimiš gékk yfir fjörugrjótiš og steypukofann. Engu aš sķšur klęddu tveir sig śr spjörunum og böšušu sig. Sś bašferš mun lķklegast lķša žeim seint śr minni. Feršinni var haldiš įfram og keyrt fram hjį landi Įnastaša sem eru fręgir fyrir mikinn hvalreka sem seiddi fjölmarga hungraša sveitunga įriš 1882 žegar 32 hvalir uršu strand ķ fjörunni. Skammt fyrir innan Įnastaši eru Kįrastašir en žar fyrir ofan er bergkastali einn mikill śr glįgrżtisstušlabergi sem ber nafniš Kįraborg. Žašan er mikiš śtsżni en viš stöldrušum ekki viš žar frekar enn ķ Borgarvirki.

Arnaud og Skaršsviti, eini viti sżslunar, ķ fjarska.

Stuttu sķšar komum viš aftur til Hvammstanga sem er ekki sķšri viškomustašur en žeir sem viš höfšum staldraš viš fyrr žennan dag. Į Hvammstanga er öll sś žjónusta sem naušsynlegust feršamanninum, s.s. veitingasölur, sund og  söfn. Viš stöldrušum ekki lengi viš žar žvķ mannskapurinn oršinn žreyttur og vešurbarinn eftir glķmu dagsins viš ķslenska vešrįttu og landslag.